STRANGEARTH gr

Πριν από σημαντικές αποφάσεις χρειάζεται ένας καλός ύπνος

Σύμφωνα με νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα

Πριν ένας άνθρωπος πάρει μια σημαντική απόφαση, θα ήταν χρήσιμο να πάρει ένα καλό υπνάκο, γιατί αυτό θα βελτιώσει την υποσυνείδητη ικανότητά του να παίρνει σωστές αποφάσεις, σύμφωνα με νέα ολλανδική επιστημονική έρευνα.

Η λαϊκή σοφία γνωρίζει ότι ο ύπνος μπορεί να καθαρίσει το μυαλό κάποιου και να τον απαλλάξει από το άγχος πριν πάρει την απόφασή του. Ο ύπνος μπορεί ακόμα να βοηθήσει στην οργάνωση της μνήμης και στην επεξεργασία των πληροφοριών της ημέρας, κάτι που μπορεί να συμβάλει στην επίλυση των προβλημάτων.

Όμως η νέα έρευνα πάει ένα βήμα παραπέρα και υποστηρίζει ότι υπάρχει κάτι άλλο επίσης που "δουλεύει" την ώρα του ύπνου: το υποσυνείδητο. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι μερικές φορές όσο πιο συνειδητά σκεπτόμαστε και προβληματιζόμαστε ποια απόφαση να πάρουμε, τόσο παίρνουμε πιο πολλές πιθανότητες έχουμε να πάρουμε τις λάθος αποφάσεις. Στην πραγματικότητα, όπως δείχνει και η νέα έρευνα, αυτό που χρειάζεται, είναι μια περίοδος υποσυνείδητης σκέψης, την οποία ακριβώς προσφέρει ο ύπνος.

Σε μια σειρά πειραμάτων που αφορούσαν μια απόφαση, αποδείχτηκε ότι όσοι εθελοντές έπαιρναν τις αποφάσεις τους μετά από μια περίοδο συνειδητής σκέψης όντας ξύπνιοι, έπαιρναν χειρότερες αποφάσεις σε σχέση με όσους αποφάσιζαν μετά από ασυνείδητη σκέψη και ύπνο.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, αντίθετα με ό,τι είναι ευρέως αποδεκτό, η υποσυνείδητη σκέψη είναι μια ενεργή και στοχο-προσηλωμένη διαδικασία σκέψης, που είναι όμως απαλλαγμένη από τις συνήθεις προκαταλήψεις που περιορίζουν και κατευθύνουν τη συνειδητή σκέψη. Στην ασυνείδητη σκέψη, οι άνθρωποι μπορούν να ζυγίσουν πιο ανεπηρέαστα και ισότιμα τη σημασία των επί μέρους παραγόντων που θα καθορίσουν την λήψη μιας απόφασης. Όσο κι αν φαίνεται περίεργο, η ασυνείδητη σκέψη, κατά τους επιστήμονες, επιτρέπει στους ανθρώπους να αξιοποιήσουν καλύτερα τις διαθέσιμες πληροφορίες τους και να καταλήξουν σε κάποιο συμπέρασμα.
skai.gr

Απρόσμενα πολύπλοκη η μονοκύτταρη ζωή

Ένα "απλό" βακτήριο μόνο απλό δεν είναι

Η εσωτερική λειτουργία ενός -υποτίθεται- απλού μικρο-οργανισμού όπως ένα βακτήριο, αποδεικνύεται ότι είναι πολύ πιο πολύπλοκη από ό,τι πίστευαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες, σύμφωνα με νέα έρευνα, η οποία προσέφερε την πιο λεπτομερή μέχρι σήμερα εικόνα των θεμελιωδών λειτουργιών της ζωής σε μοριακό επίπεδο.

Μια ενδελεχής εξέταση του μυκοπλάσματος της πνευμονίας, έφερε στο φως λεπτομέρειες που ανατρέπουν τις μέχρι τώρα αντιλήψεις σχετικά με το πώς το "δουλεύει" το μικροσκοπικό βακτήριο και τα γονίδιά του.

To συγκεκριμένο μυκόπλασμα, που δεν είναι ο μικρότερος οργανισμός στον πλανήτη μας, αλλά διαθέτει μόλις 689 γονίδια -έναντι 4.000 σε πολλά άλλα βακτήρια και περίπου 20.000 στους ανθρώπους- βρέθηκε ότι έχει μια εντυπωσιακή προσαρμοστικότητα και ευκαμψία, που του επιτρέπει να αντιδρά ταχύτατα στις αλλαγές στο περιβάλλον του και την τροφή του.

Το μεγαλύτερο "σοκ" για τους επιστήμονες ήταν ότι το μυκόπλασμα της πνευμονίας τα βγάζει πέρα με μόνο οκτώ γονιδιακούς "διακόπτες" ή "μεταγραφικούς παράγοντες", σε σχέση με πάνω από 50 σε άλλα βακτήρια. Οι "διακόπτες" αυτοί είναι οι παράγοντες - κλειδιά, που επιτρέπουν στους ζωντανούς οργανισμούς να ενεργοποιούν ή να απενεργοποιούν τα γονίδια.

"Υπήρξαν πολλές εκπλήξεις. Αν και έχει ένα πολύ μικροσκοπικό γονιδίωμα, το βακτήριο αυτό είναι πολύ πιο πολύπλοκο από ό,τι νομίζαμε", δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας.

Μια άλλη απρόσμενη ανακάλυψη ήταν ότι οι πρωτεΐνες που παράγονται από τα γονίδια του βακτηρίου, δεν "ζευγαρώνουν" κατ' ανάγκην με τους πιο κοντινούς τους γείτονες όπως θεωρείτο μέχρι τώρα, αλλά συχνά συνδυάζονται με πρωτεΐνες που προέρχονται από άλλα μακρινά γονίδια, αυξάνοντας έτσι κατά πολύ την ευπροσαρμοστικότητα και ευελιξία αντίδρασης του βακτηρίου στις αλλαγές του περιβάλλοντός του.

Η αποκαλυπτική μελέτη έγινε από ερευνητές με επικεφαλής τον Πιρ Μπορκ του Ευρωπαϊκού Εργαστηρίου Μοριακής Βιολογίας (EMBL) στη Χαϊδελβέργη της Γερμανίας, ενώ στην πολυπληθή ερευνητική ομάδα συμμετείχαν και δύο ελληνικής καταγωγής ερευνητές, ο Αχιλλέας Φραγκάκης από το EMBL και ο Κωνσταντίνος Μιχαλοδημητράκης από το πανεπιστήμιο Πομπέου Φάμπρα της Βαρκελώνης στην Ισπανία.
skai.gr

Το γκριζάρισμα των μαλλιών οφείλεται στα γονίδια

Και το αραίωμά τους στο άγχος, σύμφωνα με νέα έρευνα.

Νέα ευρωπαϊκή έρευνα διαπιστώνει πως τα γονίδια μιας γυναίκας ευθύνονται
περισσότερο για το γκριζάρισμα των μαλλιών της.

Ερευνητές από τη Βρετανία, τη Δανία, την Ολλανδία και τη Γερμανία, σύμφωνα με το BBC, μελέτησαν πάνω από 250 όμοιες και ανόμοιες δίδυμες αδελφές, ηλικίας 45 έως 81 ετών και διαπίστωσαν μικρές διαφορές, όσον αφορά στα γκρίζα μαλλιά, ανάμεσα στα γονίδια των αδελφών που είναι όμοιες και άρα μοιράζονται τα ίδια γονίδια, αλλά μεγάλες διαφορές ανάμεσα στις ανόμοιες δίδυμες, των οποίων τα γονίδια διαφέρουν.

Η μελέτη με τον χαρακτηριστικό τίτλο "Γιατί μερικές γυναίκες δείχνουν νέες παρά την ηλικία τους", υπό τον δρα Ντέηβιντ Γκουν της εταιρίας Γιούνιλεβερ (Unilever), η οποία δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «PloS ONE», διαπίστωσε επίσης ότι και η τριχόπτωση σχετίζεται κυρίως με γενετικούς παράγοντες.

Από την άλλη, κατά τους ερευνητές, η αραίωση των μαλλιών στην κορυφή του κεφαλιού έχει να κάνει περισσότερο με παράγοντες του περιβάλλοντος και του τρόπου ζωής του ατόμου.

Ειδικότερα για το γκριζάρισμα των μαλλιών, οι ερευνητές επεσήμαναν ότι μέχρι σήμερα έχουν προταθεί πολλές θεωρίες για να ερμηνευθεί η διαφορετική ταχύτητα με την οποία γκριζάρουν τα μαλλιά των ανθρώπων, όμως ελάχιστα επιστημονικά δεδομένα υπάρχουν για να στηρίξουν κάποια από αυτές.

Η νέα έρευνα υποστηρίζει ότι οι περιβαλλοντικοί παράγοντες δεν είναι τόσο σημαντικοί όσο νόμιζαν μέχρι τώρα οι επιστήμονες, αντίθετα οι γενετικές αιτίες είναι συγκριτικά πιο σημαντικές για το πόσο γρήγορα και σε ποιο βαθμό θα γκριζάρουν τα μαλλιά ενός ανθρώπου.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, οι γυναίκες που δείχνουν νεότερες από την πραγματική ηλικία τους, έχουν γενικά μεγάλα χείλη, αποφεύγουν την έκθεση του δέρματός τους στον ήλιο και, λόγω κληρονομικότητας, έχουν εκείνα τα γονίδια που τις προστατεύουν από τα γκρίζα μαλλιά και τις ρυτίδες.
skai.gr

Το κρέας του μέλλοντος

Μικρά κομμάτια τεχνητού χοιρινού κρέατος δημιούργησαν ολλανδοί επιστήμονες

Μετά τη δημιουργία τεχνητού κρέατος ψαριού από μυικά κύτταρα, ολλανδοί επιστήμονες κατάφεραν να δημιουργήσουν και τεχνητό χοιρινό κρέας, ευελπιστώντας σε μία πενταετία να έχουν καταφέρει να το διαθέσουν στην αγορά.

Ο τελικός στόχος των ερευνητών είναι να παραχθούν μπριζόλες ή χάμπουργκερ εργαστηρίου, μια εξέλιξη που, όπως υποστηρίζουν, θα απαλλάξει την ανθρωπότητα από το πολλαπλό βάρος της εκτεταμένης κτηνοτροφίας και της βιομηχανικής εκτροφής ζώων (με συνέπειες για το περιβάλλον, την ευημερία των ζώων, την υγεία των ανθρώπων κ.α.). Ακόμα, ευελπιστούν ότι το εργαστηριακό κρέας θα βοηθήσει στη διατροφή των πεινασμένων του πλανήτη.

Οργανώσεις φυτοφάγων και προστασίας των δικαιωμάτων των ζώων εξέφρασαν την ικανοποίησή τους γι΄ αυτή την εξέλιξη, δηλώνοντας ότι δεν έχουν καμία ηθική αντίρρηση εφόσον το κρέας δεν προέρχεται από νεκρό ζώο.

Οι ερευνητές απομόνωσαν κύτταρα από το μυ ενός ζωντανού χοίρου, τα οποία στη συνέχεια πολλαπλασίασαν και τελικά αναδημιούργησαν στο εργαστήριο νέο μυϊκό χοιρινό ιστό.

Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες έχουν δημιουργήσει μόνο πολύ μικρά κομμάτια σκελετικού χοιρινού μυ (από μπούτι), σε μέγεθος περίπου μισού νυχιού. Ακόμα όμως και αυτά τα μικρά κομμάτια κρέας θα μπορούσαν ήδη να τοποθετηθούν σε σάλτσες ή πίτσες, όπως αναφέρουν οι επιστήμονες.

Η αναδημιουργία όμως μιας τεχνητής μπριζόλας θα απαιτούσε μια πολύ μεγαλύτερης κλίμακας εργαστηριακή παραγωγή, που προς το παρόν δεν είναι εφικτή. Ένα βασικό εμπόδιο που πρέπει να υπερπηδηθεί είναι να βρεθεί ένας τρόπος για φυσική "άσκηση" του τεχνητού μυ.

Οι εκτιμήσεις είναι ότι αν ποτέ καταστεί εφικτή η εργαστηριακή παραγωγή κρέατος σε μεγάλα μεγέθη και ποσότητες, οι επιστήμονες θα επιλέξουν κατ' αρχήν να δημιουργήσουν κρέας από μοσχάρι, χοιρινό, κοτόπουλο και ψάρι.

Πολύς ακόμα χρόνος

Οι ολλανδοί ερευνητές υποστηρίζουν ότι μπορούν να υπερπηδηθούν οι φόβοι και οι αντιρρήσεις των καταναλωτών για την αγορά εργαστηριακού κρέατος.

Αν, για παράδειγμα, όπως είπαν, στο μέλλον τα προϊόντα του φυσικού κρέατος, με βάση μια νέα νομοθεσία, φέρουν πάνω τους την ετικέτα προειδοποίησης "Προσοχή, έχουν σκοτωθεί ζώα γι' αυτό το προϊόν", σταδιακά η νοοτροπία του κοινού θα άλλαζε υπέρ του εργαστηριακού κρέατος.

Παραδέχτηκαν, πάντως, ότι θα χρειαστεί πολύς ακόμα χρόνος μέχρι να παραχθεί ένα προϊόν εργαστηριακού κρέατος που να είναι ανταγωνιστικό με το σημερινό φυσικό κρέας.
skai.gr

Η δύναμη του νου επηρεάζει την αντίληψη του πόνου

Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες

Καμία φορά η αγάπη πληγώνει, αλλά όπως φαίνεται, μπορεί εξίσου να απαλύνει το σωματικό πόνο, σύμφωνα με δύο νέες επιστημονικές έρευνες, μια αμερικανική και μια καναδική, που διαπίστωσαν ότι τα συναισθήματα αγάπης που νιώθει ένας άνθρωπος, μπορούν να λειτουργήσουν αντισταθμιστικά για τα συναισθήματα πόνου και έτσι ο άνθρωπος να αντέχει τον πόνο περισσότερο.

Η πρώτη έρευνα, με επικεφαλής την καθηγήτρια ψυχολογίας Ναόμι Αϊζενμπέργκερ του Τμήματος Ψυχολογίας του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας-Λος Άντζελες (UCLA), δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Psychological Science" (Ψυχολογική Επιστήμη), σύμφωνα με το Live Science.

Σε ένα από τα πειράματα, οι ερευνητές άσκησαν πόνο στο μπράτσο 25 γυναικών εθελοντριών, ενώ η κάθε μια κρατούσε το χέρι του αγαπημένου της, ενός άγνωστου ξένου ή απλώς έσφιγγε μια μπάλα. Οι γυναίκες ανέφεραν αισθητά λιγότερο πόνο όταν κρατούσαν το χέρι του φίλου τους σε σχέση με τις άλλες δύο περιπτώσεις.

Σε ένα άλλο πείραμα, πάλι με άσκηση πόνου, έδειξαν στις εθελόντριες μια εικόνα του αγαπημένου τους, ενός ξένου άνδρα ή μιας καρέκλας. Πάλι, οι γυναίκες ανέφεραν λιγότερο πόνο, όταν έβλεπαν τη φωτογραφία του φίλου τους από ό,τι τις άλλες εικόνες. Σύμφωνα με τους ερευνητές, από αυτό το πείραμα προκύπτει μια απλή πρακτική συμβουλή: αν ζείτε μια οδυνηρή σωματική ή ψυχολογική εμπειρία και δεν μπορείτε να πιάσετε το χέρι ενός αγαπημένου σας προσώπου, ακόμα και μια φωτογραφία του θα βοηθήσει για τον μετριασμό του πόνου.

Στη δεύτερη συναφή έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, ερευνητές του πανεπιστημίου του Μόντρεαλ στον Καναδά, με επικεφαλής τον Ματιέ Ρόι, έδειξαν ότι η δύναμη του νου μπορεί να επηρεάσει άμεσα την αντίληψη του πόνου, επιβεβαιώνοντας ότι τα θετικά ή τα αρνητικά συναισθήματα επηρεάζουν την υποκειμενική εμπειρία που έχει ένας άνθρωπος όταν πονά.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, επειδή ο πόνος γίνεται αντιληπτός πρωταρχικά από τον εγκέφαλο, ο πόνος μπορεί να αμβλυνθεί αν την ίδια στιγμή συνυπάρχουν θετικά συναισθήματα ή, αντίθετα, να ενισχυθεί, αν επικρατούν αρνητικά συναισθήματα.
skai.gr